De stille signalen van de savanne

Ik zat tegenover een founder. Hij was geschokt. Zijn beste programmeur, een stille briljante kracht, had net zijn ontslag ingediend.

"Ik snap er niks van," zei de founder. "Hij klaagde nooit. Leverde altijd op tijd. Is het het salaris?"

We keken naar de situatie. Voorbij de contracten. Naar de stilte tussen de regels. De founder belde de programmeur. Niet om hem over te halen. Hij stelde slechts één vraag: "Wat hebben wij gemist?"

Het antwoord was pijnlijk simpel. "Een concurrent vroeg wat mij 's nachts wakker hield van enthousiasme," zei de programmeur. "Dat was een vraag die ik hier in twee jaar tijd nog nooit had gekregen."

Ik zag de les landen. Hij had gestuurd op output. De mens was onzichtbaar geworden.

De oer-bedrading We vergeten vaak dat onze teams niet draaien op de nieuwste managementsoftware. Ze draaien op software die 200.000 jaar oud is. Ons brein is geprogrammeerd voor de savanne, niet voor het kantoorpark.

Toen was overleving simpel. Je stam verlaten betekende de dood. Je hersenen scannen daarom constant op drie fundamentele signalen:

1. Gezien worden: Weet de stam wie ik ben, voorbij mijn nut? Ben ik veilig?

2. Waardevol zijn: Wordt mijn unieke talent erkend? Heb ik betekenis?

3. Onmisbaar zijn: Leunt de groep op mij? Ben ik nodig?

Toen het eerste signaal bij de programmeur wegviel, reageerde zijn oerbrein. Ik word niet gezien. Ik ben niet veilig. Natuurlijk zocht hij een andere stam. Eentje die wel wilde weten wat hem wakker hield.

De blinde vlek De founder zag de code. Hij miste het signaal. Zijn organisatie was ingericht op efficiëntie. Mensen zijn niet efficiënt. Mensen zijn emotionele wezens die ten diepste willen weten of ze ertoe doen.

Een bonus is fijn. Een fruitmand is attent. Die oervragen beantwoorden ze echter niet.

Kijk eens naar de mensen om je heen. Voorbij de takenlijst. Recht in de ogen. Weten zij dat ze gezien, waardevol en onmisbaar zijn?

Of staan ze, zonder dat je het doorhebt, al met één been buiten de stam?

Inspiratie: The Power of Mattering - Zach Mercurio